Toksyczne srebro

Oszczędzanie pieniędzy

Dzisiaj zajmiemy się „mroczną” stroną srebra. Robotnicy mający w swojej pracy kontakt z tym kruszcem są narażeni na liczne choroby. Kolekcjonerom i inwestorom jednak nic nie grozi ;-)

Chemicznie czyste srebro metaliczne jest nietoksyczne. Niektóre jego sole, na przykład azotan srebra, znany jako „lapis” lub „kamień piekielny”, albo bromek i chlorek srebra, działają drażniąco na błony śluzowe i skórę, wywołują wypryski uczuleniowe i oparzeniowe. Srebro metaliczne i wszystkie jego sole po wchłonięciu mogą osadzać się w skórze i w błonach śluzowych, które przybierają wówczas charakterystyczną szarą barwę z metalicznym odcieniem, aż do barwy prawie czarnej. Jest to tzw. srebrzyca (argyria), zupełnie nieszkodliwa, ale nie usuwalna wada kosmetyczna. Spotyka się ją często u robotników w przemyśle fotochemicznym, farmaceutycznym, elektrochemicznym i u jubilerów lub pracowników mennicy.

Srebro metaliczne zupełnie nieszkodliwe, jeśli jest wchłaniane przez skórę, płuca i przewód pokarmowy, stanowi śmiertelna truciznę w razie dostania się bezpośrednio do krwi. To samo, w jeszcze większym stopniu, dotyczy jego soli. Na przykład azotan srebra, po dostaniu się do krwioobiegu wywołuje szybko zapaść (szok) i zgon.

Srebro metaliczne ma silne działanie dezynfekujące i dlatego używa się go przy wyrobie naczyń stołowych (srebrzenia). Według spostrzeżeń niektórych badaczy, robotnicy stykający się w pracy ze srebrem, stają się bardziej odporni na zakażenia bakteryjne. Jest to korzystne działanie srebra. Długotrwała praca zawodowa narażająca na kontakt ze srebrem, jego pyłem, parami i solami, wywołuje objawy takie jak: metaliczny smak w ustach, utratę apetytu, ból głowy i stany ogólnego osłabienia.

Po połknięciu dużej dawki azotanu srebra (na przykład pyłu ze śliną) występuje palenie wzdłuż przełyku, mdłości lub nawet wymioty, biegunki, zawroty głowy i podrażnienie nerek. W warunkach pracy przemysłowej zdarzały się przypadki omyłkowego wypicia roztworu azotanu srebra, co doprowadziło do miejscowych oparzeń, porażenia ośrodka oddechowego i zgonu. W tego rodzaju zatruciach stosuje się te same zabiegi co w oparzeniach kwasami oraz leki cucące i nasercowe. Leczenie ostrego zatrucia przeprowadza się w warunkach szpitalnych.