Przejdź do treści

Historia: Kto Nienawidził Złota?

Od czasu odkrycia złota, człowiek jest nim zauroczony i towarzyszy ono wszystkim etapom życia, a z co bogatszymi wędruje nawet do grobu.

I choć większość z nas uwielbia szlachetny kruszec, w historii nie brakuje postaci, które ze złotem walczyły. Gardzili nim głównie ci, którzy nad dobra materialne przedkładali życie duchowe, moralizatorzy, oraz ci, którzy najzwyczajniej zazdrościli majątku innym.

Przepisy skierowane przeciwko złotu powstawały w krajach, które nie posiadały własnych zasobów lub chciały zatrzymać posiadany kruszec u siebie.

Po wprowadzeniu przez Likurga – twórcy ustroju Sparty – zakazu posiadania złota i wyrobów jubilerskich, w kraju zaprzestano handlu wyrobami ze złota. Sparta, żyjąca w gospodarczej izolacji, prawie nie dysponowała złotym kruszcem, więc nie chciała, by poza jej granice nie wyjechał ani gram złota.

Podczas drugiej wojny punickiej, toczonej w latach 218-201 p.n.e. między Kartaginą i Rzymem, republika cierpiała na brak kruszcu. Przyjęto zatem prawo zakazujące Rzymiankom noszenia złotej biżuterii ważącej więcej niż pół uncji. W ten sposób państwo chciało wykorzystać dla swoich potrzeb wszelkie dostępne zasoby metalu.

Dwadzieścia lat później obywatele rozkwitającego państwa protestowali przeciwko wciąż podtrzymywanemu zakazowi, domagając się swobody noszenia złota. Przywrócono je, kiedy Rzym wszedł w posiadanie kopalni złota na Półwyspie Iberyjskim.

Gdy rzymskie uwielbienie dla złota nadszarpnęło narodowe rezerwy, ponownie próbowano powstrzymać jego odpływ z terytorium cesarstwa. Cyceron zakazał wywozu metalu z Włoch, a Wespazjan – do Indii. U schyłku cesarstwa obowiązywał zakaz eksportu złota do wszystkich krajów barbarzyńskich.

W średniowieczu również zdarzało się, że książęta zabraniali posiadania złota obywatelom i je konfiskowali. Król Filip Piękny pozwalał na posiadanie złotej zastawy wyłącznie osobom o rocznych dochodach powyżej sześciu tysięcy liwrów i określał maksymalną wagę złotych klejnotów, które mogli posiadać poddani.

W Anglii złota zastawa stołowa obciążona była podatkiem, a w Wenecji zabraniano złocenia gondoli. We Francji z kolei wprowadzono płatne znakowanie wyrobów ze srebra i złota, poświadczające autentyczność kruszcu. W Szwecji opodatkowano nawet złocone szpady.

Wszystko to prowadzić miało do uprzywilejowania złota, powstrzymania ludności przed jego trwonieniem i zatrzymania jak największej ilości kruszcu w państwowym skarbcu.

16 komentarzy do “Historia: Kto Nienawidził Złota?”

  1. Nie od dziś wiadomo, że siła państwa zależna jest w dużej mierze od ilości posiadanego złota. Nie jedno mocarstwo mogłoby się utrzymać znacznie dłużej gdyby jego władcy większą uwagę przywiązywali do złota ;)

  2. „…a z co bogatszymi wędruje nawet do grobu.” ach to złotooo, i pomyśleć ileż go było w grobowcu Tutanchamona :D

    1. Dokładnie, tak było jest i będzie. Kto nie ma rezerw w postaci złota, jest dużo bardziej narażony na nieprzyjemności w razie kryzysu.

  3. Władza jak to władza, chciała ludność pozbawić o możliwości posiadania czegokolwiek a większej wartości i zabezpieczeniu

    1. co racja to racja, ale jeśli już władza pozwalała na posiadanie czegoś to narzucała od tego podatek i i tak zarabiała

  4. A więc nic się nie zmieniło od tamtych czasów, dziś również kto mądrzejszy to walczy aby jak najwięcej złota posiadać ;)

  5. Ale żeby opodatkowywać złotą zastawę stołową,żądać płatności za oznakowanie wyrobów ze złota i srebra to czysty zysk dla państwa kosztem ludzi..

    1. A to nowość;p Za jakiś czas złoto i srebro będą jedynymi fizycznymi pieniędzmi jakie będziemy mogli posiadać. Już teraz w różnych krajach są zakusy żeby przestać używać fizycznego pieniądza. Dzięki temu będzie można opodatkować każdą transakcję a banki będą swobodnie obracały pieniędzmi klienta.

  6. Mądrzy władcy na przestrzeni wieków za wszelką cenę próbowali zatrzymać żółty kruszec w państwowym skarbcu, co obrazuje jaką wartość ma złoto. Zarówno kiedyś, jak i obecnie :)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.